Generator Limit Breaków Final Fantasy

Generator Limit Break tworzy nazwy ruchów w grze Final Fantasy, obejmujące role archetypów, postawy lub pozy, nazwy ruchów spektakularnych, okrzyki lub wrzaski w bitwie, elementarne zakończenie, nazwy ruchów cech broni, ruch desperacji przy niskim poziomie zdrowia, wywołanie pozy kamery, ruch klasy zawodowej, zakończenie z motywem przywołania, nazwę pozy zwycięstwa, krótki tytuł przyjazny ekranowi, emocję krytyczną przy niskim poziomie zdrowia, zakończenie z dwiema technikami, magiczny glif, ton głosu, heroiczne powściągliwość, tytuł z rozkwitem w JRPG, pochodzenie z zadania pobocznego i tytuł zabójczego ciosu. Każde kliknięcie zwraca krótki tytuł ruchu, który już sugeruje jego miejsce na pasku ATB, od podniebnego wypadu dragona, przez długie pokutne zadośćuczynienie mrocznego rycerza, po cichą przysięgę białego maga, od dwuwyrazowego tytułu przyjaznego ekranowi, takiego jak Żelazny Błysk, po tytuł zabójczego ciosu przy wolnej kamerze, taki jak Cios Ostatniego Cala. Pula jest napisana tak, aby trafić prosto do dokumentu kampanii fanowskiej, ulotki do sesji planszowej, nagłówka rozdziału długiej powieści fanowskiej JRPG lub wpisu wiki dla domowego systemu limit-break. Przerzucaj swobodnie, nakładaj dwa lub trzy wyniki w pełny łańcuch limit-break i traktuj każdy tytuł jako linię, która drukuje się na pasku ATB, zanim kamera się zatrzyma. Pula opiera się na plasterkach postaci (dragoon, paladyn, mędrzec, przywoływacz, władca marionetek, rycerz, mag), plasterkach obrażeń (kataklizm, apokalipsa, ruina, piekło, przypływ, wichura) i plasterkach slotów (ruch desperacji o niskim HP, tytuł zabójczego ciosu, nazwa pozy zwycięstwa), więc limit break zawsze ląduje w odpowiednim rytmie walki. Pula opiera się również na ruchach powstrzymywania bohaterów i paktach pochodzących z zadań pobocznych, więc moment ma już przypisaną gildię i rok. Wykorzystaj briefy jako etykiety menu, podpowiedzi w menu pauzy, podtytuły w trakcie bitwy lub tytuły rozdziałów, a fragmenty tematyczne niech będą wyrazem postaci, szkoły i miejsca, na które proza ​​nie ma czasu. Dwadzieścia fragmentów przewija się przez długie sesje pisania, więc jeden rozdział może opierać się na elementarnych ciosach kończących, kolejny na ruchach desperacji, a trzeci na ciosie kończącym, nie opuszczając puli.