Generator klątw

Krótkie nazwy heksagonalne ukształtowane przez cel i żal, listę składników, codzienny objaw, czynność, która go zdejmuje, pismo czarownicy na etykiecie, metodę wiązania, taką jak nić, gwóźdź lub wosk, stan odwrotnego skutku, rymowanka ludowa niosąca klątwę, próg, na którym jest umieszczona, linia krwi rodzinnej, z którą się nakłada, zapach wiązek ziół unoszący się z naparu, czas księżyca do rzucania zaklęcia, lustro lub fotografia, która je uruchamia, etyczna dwuznaczność przeklinania domu, a nie osoby, wskazówka kontr-zaklęcia, która go łamie, kanał plotek wiejskich, który niesie wieści, powolna eskalacja przez dni lub tygodnie żaru, osobisty obiekt, który musi zostać skonsumowany, przeprosiny, które muszą zostać wypowiedziane i złowieszcza, krótka forma, która pozwala nazwie istnieć niezależnie. Każda soczewka dodaje inną stronę do pracy, od młynarza, który oszukiwał na dziesięcinie, po wywar z kościanego pióra sowy, ropuchy i czarnej wełny, po ząb rozluźniony we wtorki, po przeprosiny wypowiedziane do soli, która unosi całość, po skrobanie woskiem na brzozowym skrawku, po owinięty nicią węzeł dziewięciu skrzyżowań, po ugryzienie przy ubywania, po ludową rymowankę trzy krople na kamieniu ściekowym, po przejście przez palenisko, po odziedziczoną linię sióstr prządek, po wiązkę ruty piołunu i gorzkiej wyki, po ciemność księżyca, po odbicie uwięzione w lustrze, po dobroć, której rzucający nie potrafi nazwać, po nóż do chleba w południe, po szept na sznurze do prania, po trzy noce rosnące w suchych dniach, po kosmyk włosów spalony na progu, po przeprosiny przed Wielkim Postem i po krótkość kościanego popiołu lub soli, która pozwala, aby imię pozostało samo.