Generator koncepcji pokazów w przerwie

Rozwijanie koncepcji pokazu w przerwie

Wybierz dominującą obietnicę wylosowanego pomysłu i opisz ją prostym językiem. Określ, który element produkcji niesie tę obietnicę: muzyka, ruch sceniczny, przestrzeń, dramaturgia gości, język transmisji, współtworzenie ze społecznością czy finał. Zachowaj pomysł na tyle konkretny, by wyznaczał kierunek decyzji, lecz zarazem wystarczająco otwarty, by kompozytorzy, choreografowie, scenografowie, technicy, zespoły ds. bezpieczeństwa, doradcy ds. dostępności i wykonawcy mogli go twórczo rozwinąć.

Testowanie koncepcji w trudnych warunkach

Przygotuj wersje na wypadek deszczu, wiatru, nieobecności gościa, skróconego czasu montażu i utraty głównego efektu scenicznego. Upewnij się, że trasy przejścia, ochrona murawy, napisy, tłumaczenie na język migowy, układ kamer, zmiany kostiumów i próby z lokalną społecznością są częścią pomysłu od samego początku, a nie pospiesznymi dodatkami. Koncepcja, która radzi sobie z ograniczeniami, zyskuje zazwyczaj większą wyrazistość.

Znalezienie zapamiętywanego obrazu

Opisz obraz, który widz powinien wspominać następnego ranka. Zaszczep element tego obrazu w otwarciu, rozwijaj go poprzez muzykę i ruch, a w finale pozwól mu się przetransformować. Usuń wszystko, co z nim konkuruje, nie wnosząc istotnego znaczenia.

• Jakie uczucie powinno zastąpić napięcie meczowe?
• Które przejście muzyczne definiuje łuk dramaturgiczny?
• Dlaczego udział każdego z gości jest niezbędny?
• Co sprawdza się jednakowo na stadionie i w transmisji telewizyjnej?
• Którzy partnerzy społeczni mają realną władzę twórczą?
• Jak wygląda bezpieczna wersja na wypadek złej pogody?