Naamgenerator voor Romeinse centurio's

Wat een centurionaam betekende in de Romeinse wereld

Een centurio in het keizerlijke Rome was een ervaren beroepsmilitair, meestal gepromoveerd vanuit de lagere rangen, die het bevel voerde over een van de tachtigkoppige centurio's binnen een legioenscohort. Tegen de tijd dat hij de centuriotitel bekleedde, had hij minstens vijftien jaar veldtochten, marsen en kampdiscipline doorstaan, en zijn naam was het zichtbare bewijs van die carrière. Romeinse burgers uit de keizerlijke periode droegen standaard drie namen: een praenomen voor persoonlijk gebruik, een nomen voor de clan of familie, en een cognomen dat een tak van de familie, een persoonlijke eigenschap, een plaats van herkomst of een onderscheiding in zijn carrière kon aanduiden. Vooral voor centurio's was het cognomen het belangrijkst, omdat dat deel van de naam verbonden was aan de reputatie van de man, zijn onderscheidingen en zijn toewijzing van een kolonie na zijn pensionering.

De namen zijn gebaseerd op de bredere Romeinse naamgevingstraditie en niet op één specifieke periode. Een naam uit de late Republiek klinkt anders dan een naam uit het Antonijnse tijdperk, en een centurio in een Brits grensgarnizoen zou geen cognomenregister hebben gedeeld met een centurio in het binnenland van Syrië. Om die reikwijdte te omvatten, bestrijkt de generator de periode van de Republiek vóór Maria, de Augustijnse nederzetting, de Flavische en Antonijnse imperiale expansies, de Severische crisis van de derde eeuw en de latere periode waarin Romeinse burgers massaal achternamen aannamen die waren afgeleid van hun geografische, etnische en beroepsachtergrond. De namen zijn geen vertalingen; het zijn de daadwerkelijke tria nomina die de Romeinen op grafstenen, inscripties en militaire diploma's graveerden.